Harmony Korine'in yönetmenlik koltuğuna oturduğu 1997 yapımı Gummo, izleyiciyi kasırga sonrası harabeye dönmüş bir Ohio kasabasına götürüyor. Film, geleneksel bir anlatı yapısından uzak durarak, kasabanın sakinlerinin günlük hayatlarından kesitler sunuyor. Bu sakinler, travmanın ve yoksulluğun gölgesinde, hayatlarını anlamlandırmaya çalışırken, sıradan ve bazen de absürt aktivitelerle vakit geçiriyorlar.

Gummo'nun en dikkat çekici yanı, profesyonel oyuncular yerine çoğunlukla amatör isimlerin performanslarına yer vermesi. Bu tercih, filmin gerçekçi ve ham dokusuna büyük katkı sağlıyor. Karakterlerin içinde bulundukları umutsuzluk ve boşluk hissi, oyunculuklardaki doğallıkla daha da güçlü bir şekilde yansıtılıyor. Korine'in yönetmenliği, izleyiciyi rahatsız eden ancak bir o kadar da büyüleyen görüntülerle bezeli.

Film, komedi ve dram türlerini iç içe geçirerek, hayatın trajikomik yönlerini sorgulatıyor. Kasabanın ıssız ve yıkık manzarası, karakterlerin iç dünyalarının bir yansıması gibi. Gummo, geleneksel sinema anlayışının dışına çıkmayı sevenler, bağımsız sinemanın sınırlarını zorlayan yapımlar arayanlar ve insan doğasının karanlık köşelerine yolculuk etmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film. Harmony Korine'in ilk filmi olan bu yapım, iz bırakan sahneleri ve unutulmaz karakterleriyle kült statüsüne ulaşmıştır.