George Cukor'un yönettiği 1944 yapımı Gaslight, psikolojik gerilim türünün en etkileyici örneklerinden biridir. Film, genç bir kadın olan Paula'nın (Ingrid Bergman), halasının gizemli ölümünün ardından geçen yıllardan sonra, karizmatik piyanist Gregory Anton (Charles Boyer) ile evlenip Londra'daki o karanlık eve dönmesiyle başlar. Ancak bu evlilik, Paula için kabusa dönüşecek bir sürecin başlangıcı olacaktır.

Gregory, zamanla Paula'ya karşı manipülatif ve gaslighting olarak adlandırılan bir psikolojik taciz yöntemini uygulamaya başlar. Gaz ışıklarının sönmesi, kaybolan eşyalar ve Paula'nın hafızasından şüphe etmesine neden olan olaylar, onun gerçeklik algısını yavaş yavaş yok eder. Ingrid Bergman'ın bu zorlu rolü canlandırışı, ona En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ını getirmiş ve sinema tarihine geçen bir performans olmuştur. Charles Boyer ise soğukkanlı ve sinsi kötü adam portresiyle izleyiciyi geriyor.

Film, 'gaslighting' teriminin popüler kültürde yer etmesini sağlamış ve psikolojik manipülasyonun tehlikelerini gözler önüne sermiştir. Angela Lansbury'nin genç hizmetçi rolündeki ilk film performansı da dikkat çekicidir. Sanat yönetimi ve Joseph Ruttenberg'in karanlık, gölgeli sinematografisi, filmin kasvetli ve güvensiz atmosferini mükemmel yansıtır. Gaslight, sadece bir gerilim filmi değil, aynı zamanda güç, güven ve akıl sağlığı üzerine derin bir incelemedir. Sürükleyici hikayesi, üstün oyunculuk performansları ve zamansız temasıyla, sinema severlerin mutlaka izlemesi gereken bir klasiktir.