Luis Buñuel'in yönettiği 1967 yapımı 'Belle de Jour', sinema tarihinin en çarpıcı ve tartışmalı filmlerinden biridir. Catherine Deneuve'un unutulmaz performansıyla hayat verdiği Séverine, genç, güzel ve varlıklı bir cerrahın karısıdır. Dışarıdan mükemmel görünen hayatının derinliklerinde, cinsel fantezileri ve bastırılmış arzularıyla boğuşmaktadır. Bu içsel çatışma, onu Paris'in karanlık ve gizemli bir köşesinde, öğleden sonraları çalıştığı bir geneleve sürükler. Burada 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adını alan Sévenrine, ikili bir hayat yaşamaya başlar.

Film, gerçeklik ile hayal, arzu ile tabu, toplumsal normlar ile bireysel özgürlük arasındaki gerilimi ustalıkla işler. Buñuel'in sürrealist dokunuşları, Séverine'in zihnindeki fantezi sahneleriyle gerçek dünyayı iç içe geçirerek izleyiciyi sürekli bir sorgulama halinde tutar. Catherine Deneuve'un soğuk ve mesafeli güzelliği, karakterinin içsel karmaşasını ve duygusal uzaklığını mükemmel bir şekilde yansıtır. Oyunculuğu, karakterin yaşadığı dönüşümü ince ve güçlü bir şekilde aktarır.

'Belle de Jour', sadece bir karakter çalışması değil, aynı zamanda burjuvazi, cinsellik ve kadın kimliği üzerine keskin bir toplumsal eleştiridir. Buñuel, geleneksel ahlak anlayışını ve evlilik kurumunu, alışılmadık ve provokatif bir bakış açısıyla sorgular. Filmin minimalist ve zarif görsel dili, konusunun cesaretiyle tezat oluşturarak etkiyi güçlendirir. Klasik sinemanın bu önemli eseri, izleyiciyi rahatsız eder, düşündürür ve tartışmaya iter. Psikolojik derinliği, sürrealist unsurları ve zamanının ötesindeki temalarıyla 'Belle de Jour', her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken, etkisi uzun süre silinmeyecek bir başyapıttır.